In De Wereld Draait Door ging het gisteren over het kunstwerk De Flying Pins van de beeldhouwers Claes Oldenburg en Coosje van Bruggen, dat in Eindhoven staat. Ik heb daar vorig jaar een foto van gemaakt. Mooi kunstwerk.

In De Wereld Draait Door ging het gisteren over het kunstwerk De Flying Pins van de beeldhouwers Claes Oldenburg en Coosje van Bruggen, dat in Eindhoven staat. Ik heb daar vorig jaar een foto van gemaakt. Mooi kunstwerk.

Twee jaar geleden was er een expositie in het Grand Palais in Parijs, van Daniël Buren. Prachtige kleurige glazen cirkels die schitterende schaduwen op de muren gaven.

Van 7 maart tot en met 27 april hangen enkele van mijn foto’s in galerie Zeven Zomers – op de hoek van de Houtstraat en de Stikke Hezelstraat in het centrum van Nijmegen. Ook Suzanne Venema (glas), Renske van Driel (keramiek), Peter R. Hein (brons) en Eelko van Iersel (schilderij) exposeren.
De officiële opening van de expositie is op zondag 9 maart, van 14:00 tot 16:00.
Daarna is de expositie iedere vrijdag, iedere zaterdag en iedere koopzondag te bezichtigen tussen 13:00 en 17:00.
Het is er dan eindelijk van gekomen: afgelopen weekend ben ik naar het Rijksmuseum in Amsterdam geweest. Het was vakantie, het was mooi weer, dus het was druk. Maar het uur wachten was zeker de moeite waard. Prachtig gerenoveerd, mooie hal, schitterende collectie.

Het was alsof ik een oude vriend die ik lang niet had gezien weer sprak. Veranderd maar toch vertrouwd. De Nachtwacht hing er weer mooi bij.

De Tweede Wereldoorlog kwam er karig vanaf, met een concentratiekampjas (gedragen door Isabel Wachenheimer). Maar misschien is de holocaust ook wel té gruwelijk om te verbeelden.

Ik was zelf erg onder de indruk van een beeldje van de martelaar Sebastiaan (waarschijnlijk van Pietro Tacca, rond 1610), die altijd met pijlen doorboord wordt afgebeeld, maar dit keer niet.

Vorige week ben ik naar Glow en Glow Next geweest, in Eindhoven. In de stad was het erg druk waardoor niet alles goed te zien was. Op Glow Next was het rustiger en waren de werken meer experimenteel.
Wat me op valt is dat steeds meer werken interactief worden en dat is eigenlijk jammer; een werk kan immers slecht met één iemand interacteren en bovendien werkt de interactie vaak stroef of niet. Maar het was weer leuk om mee te maken.

Gisteren een interessante lezing van Thea van den Heuvel. Georganiseerd door foto-club Flash. Boeiend welke logistieke problemen Thea heeft overwonnen om foto’s en time-lapses te maken van de bouw van de nieuwe Nijmeegse brug de Oversteek. Mooie foto’s en een geweldige time-laps.